ดอกไม้กับการปฏิบัติธรรม..

nidja

ดอกไม้กับการปฏิบัติธรรม..

          มีอุบาสิกาท่านหนึ่ง ทุก ๆ วันจะนำดอกไม้จากที่บ้านไปเปลี่ยนในแจกัน

หน้าพระประธานที่วัด
            
           วันหนึ่งขณะที่นำดอกไม้ไปที่วัด ได้พบกับพระอาจารย์ท่านหนึ่ง

พระอาจารย์ได้ทักทายขึ้นว่า
         
         "โยมนำดอกไม้มาบูชาพระทุกวัน ตามตำราเขาว่า ชาติหน้าเกิดมา

ต้องมีรูปโฉมที่งดงามแน่นอน"
        
          "ดิฉันทำอย่างนั้นเพราะ  ทุกๆวันที่ดิฉันนำดอกไม้มาที่วัด

รู้สึกเหมือนกับจิตวิญญาณถูกชำระด้วยน้ำที่ใสสะอาด  แต่เมื่อได้กลับไปที่บ้าน

จิตกลับรู้สึกฟุ้งซ่าน ไม่สงบ เกิดมาเป็นผู้หญิงแม่บ้าน ทำอย่างไรถึงจะอยู่ในโลก

ที่วุ่นวายสับสนและก็ยังสามารถรักษาจิตให้สะอาดและสงบได้เจ้าคะ?"
         
           พระอาจารย์ตอบว่า "การรักษาจิตให้สะอาดและสงบ ก็ใช้หลักการเดียวกับ

การรักษาดอกไม้ให้สดสวยเช่นกัน โยมอยู่กับดอกไม้บ่อยๆ ย่อมจะต้องรู้จัก

วิธีการรักษาดอกไม้ "

           อุบาสิกานั้นตอบว่า "วิธีที่จะรักษาดอกไม้ให้สดเสมอ ไม่มีอะไรจะดีไปกว่า

การเปลี่ยนน้ำทุกวัน และก่อนที่จะนำ ดอกไม้ไปใส่ต้องตัดปลายกิ่งที่เน่าออกเสียก่อน

เพราะส่วนที่เน่าไม่สามารถดูดน้ำไปเลี้ยงดอกได้ ดอกไม้จะเหี่ยวแห้งได้ง่าย"
        
           พระอาจารย์พูดต่อว่า "นั่นแหละถูกแล้ว สิ่งแวดล้อมรอบตัวก็เหมือนน้ำ

ตัวเราก็เหมือนดอกไม้  ต้องตัดกิเลสและสิ่งเศร้าหมองออกถึงจะสามารถดูดซับสิ่งดีๆ

จากธรรมชาติได้"
         
           อุบาสิกานั้น กล่าวขอบคุณ และหวังว่าจะมีโอกาสมาปฏิบัติธรรมอยู่ที่วัดบ้าง

เพื่อที่จะได้ฟังเสียงระฆัง ยามทำวัตรเช้า ได้สวดมนต์ และได้ใช้ชีวิตอย่างสงบในวัด           
            
            พระอาจารย์กล่าวต่อว่า  "กายของเจ้าเปรียบได้ดั่งวัด   

ชีพจรดั่งเสียงระฆัง สองหูคือพุทธะ   ลมหายใจเป็นบทสวดมนต์   

ทุกแห่งหนล้วนสุขสงบ ยังมีความจำเป็นใดต้องมาปฏิบัติธรรมในวัดอีก"

momnongpluem

หากว่าเราสามารถกำหนดจิตให้เป็นสมาธิได้ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ใจเราก็สงบเหมือนได้พระพระธรรมเมื่อนั้น

nidja